Kolejna porcja misi przytulisi

Dziś pokażę wam kolejne przytulisie w wersji mniejszej.Postanowiłam troszkę więcej popracować nad mniejszymi stworzonkami, tym razem misie ( zapewne pamiętacie wcześniejsze króliki)
Misie tak jak i króliki są jedyne w swoim rodzaju. Nie ma dwóch identycznych. Każdy ma inną buźkę, inne ubranko, inną dekorację.
Standardowo nie mogłam się pohamować przed uszyciem części z zamkniętymi oczkami.
Misie są uszyte z polarku i bawełny ale starałam się tak dobierać kolory żeby nie wiało nudą, żeby były radosne i kolorowe. Mam nadzieję że się udało :)


Trochę tego będzie więc usiądźcie wygodnie :)

Misie rządzą.

Zakochałam się w tych głupich miśkach totalnie. Robienie ich sprawia mi tyle przyjemności że mogła bym nie odchodzić od maszyny do szycia.
Każdy inny. Bawię się łączeniem tkanin, wyszywaniem ich pyszczków. Nadawanie im minek bawi mnie i sprawia że zatracam się w tym, zapominam o bożym świecie.
Ostatnio jestem masakrycznie zapracowana. Nie sądziłam że czeka mnie aż tyle roboty z tą całą działalnością.
Normalnie człowiek renesansu - robię wszystko, i jak mawia moja siostra - jeszcze miotłę w tyłek i będę zamiatać.
Zapewne widzieliście już wcześniej, że wystawiłam swoje pracę w Artillo i w Decobazaar ale wczoraj porwałam się na mega kosmiczną rzecz  ( jak dla mnie bo pewnie dla części to figa z makiem ) no i wystawiam też na Etsy.
http://www.etsy.com/shop/baraqada?ref=si_shop

Urwanie głowy z tym wszystkim, byle w tym miesiącu na ZUS zarobić i będzie dobrze.

A teraz misie. Mam nadzieję, że oglądanie tych zdjęć sprawi wam choć w 1% przyjemności tego co mi ich robienie.

No i na koniec mój ulubieniec, Misio śpioszek. Muszę się wam przyznać że uwielbiam takie zamknięte oczka u maskotek. Wyglądają one dla mnie tak słodko...   Nic innego nie pozostaje jak tulenie ;)

Królikowy zawrót głowy

Oskarżana brakiem umiejętności robienia małych pluszaków, postanowiłam udowodnić sobie i przede wszystkim sobie, że to nie prawda. Najpierw uszyłam jednego, dla Ali.
(Zdjęcia wam nie wkleję bo wyszedł taki sobie , ale był punktem wyjściowym do kolejnych.)
Króliczki mają z uszami 22 cm wzrostu i 13 szerokości w łapkach przez co doskonale mieszczą się w łapkach nawet takiego malucha jak Ala ( 10 miesięcy)
Sami widzicie jaki mam styl, nie lubię abstrakcji. Według mnie pluszaki mają być przeznaczone dla dzieci i im sprawiać radość. Uśmiechnięte, milusie i kolorowe.
Dziś przedstawię wam tylko cztery króliczki ale powstało ich trochę więcej.  Musicie zrozumieć, brak czasu. Moje dziecko staje się coraz bardziej mobilne, przez co wzrasta zapotrzebowanie na poświęcaną mu uwagę. Najlepiej jak bym miała oczy dookoła głowy i nie robiła nic innego jak na czworaka szczekała i biegała między całym multum walających się zabawek.
Wracając do króliczków, pokażę wam 4 sztuki dwóch chłopców i dwie dziewczynki ale nie myślcie, że pozostałe są identyczne, Nie. Każdy jest inny. Inne ubranka , buźki , inne minki .
Uwielbiam  robić niepowtarzalne sztuki i sprawia mi to wiele radości. Mam nadzieję, że dzieciaczkom też się spodobają. ( Mój krytyk nr1 zaakceptował projekt )

Temat króliczka jak znalazł przed Wielkanocą :D.

(Wybaczcie zdjęcia ale nijak nie mogę opanować sztuki dobrego fotografowania. Mam nadzieję, że przyjdzie z czasem.)
A teraz zarzucam was zdjęciami nowych królisiów przytulisiów.

.

Przykładna uczennica

Czuję ostatnio zmęczenie materiału, nie to że nie robię ale takie ogólne.Muszę też zmienić opcję zamieszczania postów, już nie będę publikować co dzień. Trochę mnie to męczy i rozwala mi dzień. Na zrobienie tego  wykorzystuję każdą wolną minutę w trakcie dnia. Postanowiłam więc ograniczyć się i będzie może 2 posty tygodniowo ale postaram się lepiej do nich przygotowywać a nie jak do tej pory : jedną ręką piszę , drugą Alę tarmoszę . Wszystko do tej pory robiłam hmm jak by to nazwać, tak trochę na kolanie  (a tego nie znoszę, ciągle dążę do perfekcji, bylejakość mnie wkurza, męczy i przytłacza,  a czuję troszkę, że właśnie tak jest na moim blogu , BYLE JAK)

Dziś przedstawię wam 10 z 11 lal. Jedna już została adoptowana aleo niej później.

Oto Krysia, przykładna uczennica. Ma świetny biały kołnierzyk przez co wydaje się jakby ubrana była w strój galowy do szkoły. Dwa kucyki też robią swoje a brak górnej jedynki jasno określa jej wiek.
Krysia jest jak każda z lal bardzo wesoła i mięciutka. Nie ma niebezpiecznych elementów tak wiec już dla najmłodszego maluszka pasuje.
 

Szmacianka o ciężkich powiekach.

Tekla czy Elżbieta? Tak się zastanawiam .. hmmm bo i jedno i drugie mi pasuje.
Dzisiejsza lala różni się od pozostałych niebywałą ciężkością powiek. Nie twierdzę, że to źle ale jest to dość dominująca cecha jak się na nią spojrzy.
No dobrze, żeby nie została bezimienną nazwę ją Teklą Elżbietą .
Ale powiedzcie, fajna nie?
Odkryłam że uwielbiam kontrasty. Lubię pracować czarną nitką która nadaję nieco "komiksowy" wygląd, lale zdają się być narysowane.